347.  ทำไม  “การไม่ปฏิบัติตามสิ่งที่ตนเทศน์สอน”  จึงเป็นข้อบกพร่องอย่างร้ายแรงในคริสตชน

เห็นด้วยว่าระหว่างชีวิตและการเป็นประจักษ์พยานนั้นเป็นความต้องการประการแรกในการประกาศพระวรสาร  ไม่ใช่การปฏิบัติในสิ่งที่ท่านแสร้งทำ ดังนั้นจึงเป็นการหน้าไหว้หลังหลอก เป็นการทรยศต่อหน้าที่ คริสตชนที่จะเป็น  “เกลือดองแผ่นดิน”  และ  “แสงสว่างส่องโลก”  (2044-2046)