347. ทำไม “การไม่ปฏิบัติตามสิ่งที่ตนเทศน์สอน” จึงเป็นข้อบกพร่องอย่างร้ายแรงในคริสตชน
เห็นด้วยว่าระหว่างชีวิตและการเป็นประจักษ์พยานนั้นเป็นความต้องการประการแรกในการประกาศพระวรสาร ไม่ใช่การปฏิบัติในสิ่งที่ท่านแสร้งทำ ดังนั้นจึงเป็นการหน้าไหว้หลังหลอก เป็นการทรยศต่อหน้าที่ คริสตชนที่จะเป็น “เกลือดองแผ่นดิน” และ “แสงสว่างส่องโลก” (2044-2046)
