ทำไมเราจึงสวดบท ‘ทูตสวรรค์ของพระเจ้า’
เราสวดภาวนาต่อทูตสวรรค์ผู้อารักขาว่า “ทูตสวรรค์ของพระเจ้า พระองค์ทรงพระกรุณามอบข้าพเจ้าไว้ในความอารักขาของท่าน โปรดส่องสว่างพิทักษ์รักษา คุ้มครองและนำทางชีวิตข้าพเจ้า ในวันนี้/คืนนี้ด้วยเทอญ อาแมน” เพื่อวอนขอให้ท่านอยู่กับเรา ช่วยส่องสว่างให้เรารู้จักมองเห็นอย่างชัดเจนขึ้นถึงสิ่งที่เราต้องทำในแต่ละวัน เพื่อปกป้องคุ้มครองเราให้พ้นจากภยันตราย (ช่วยป้องกันภัย) เพื่อช่วยเราให้รู้จักทำสิ่งที่ถูกต้อง ซื่อสัตย์ต่อพระบัญญัติพระเจ้า และนำทางเราให้ดำเนินชีวิตในแต่ละวันอย่างดี เราสามารถภาวนา “บททูตสวรรค์ของพระเจ้า” ได้ทั้งในเวลาเช้าและค่ำ
ทูตสวรรค์ผู้อารักขาเราดูแลเอาใจใส่เราเป็นอย่างดี จนบางครั้งเราไม่รับรู้ถึงอันตรายที่ต้องเผชิญถ้าไม่ได้รับการปกป้องจากท่าน เราควรขอบคุณทูตสวรรค์ของเราอยู่เสมอที่ได้ปกป้องคุ้มครองเราจนแต่ละวันสิ้นสุดไป เมื่ออธิษฐานภาวนาเราควรขอคำแนะนำเพื่อการแก้ไขปัญหาต่างๆ จากทูตสวรรค์ผู้อารักขาของเรา มีผู้ศักดิ์สิทธิ์จำนวนมากที่จะไม่เริ่มทำการใดๆ เลยหากไม่ได้ขอคำแนะนำจากทูตสวรรค์ผู้อารักขาของตนก่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเราถูกประจญให้ทำผิด เราสามารถวอนขอทูตสวรรค์ผู้อารักขาช่วยเราไม่ให้กระทำสิ่งที่ผิด ท่านเห็นทุกอย่างที่เราทำ นอกนั้นเรายังสามารถวอนขอให้ทูตสวรรค์ผู้อารักขารวมคำภาวนาของเรากับการภาวนาของพวกท่านและนำไปทูลเสนอแด่พระเจ้า
