อาบีกายิล (Abigail)

อ้างอิงพระคัมภีร์: 1 ซามูเอล 25:1-38

คุณธรรมที่โดดเด่น: ความกล้าหาญ

แนวคิดสู่การเป็นวีรบุรุษ: “จงเข้มแข็งและกล้าหาญ” (สดุดี 27:14)

ความกล้าที่จะพูดคำว่า “ขอโทษ”

ดาวิดเป็นผู้ที่พระเจ้าทรงเลือกให้เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป และประกาศกซามูเอลก็ได้เจิมเขาไว้แล้ว แต่กษัตริย์ซาอูลกลับอิจฉาและพยายามทำร้ายเขา

ดาวิดมีเพื่อนและผู้ติดตามมากมายที่เดินทางไปกับเขา พวกเขาต้องหลบซ่อนจากซาอูลอยู่เสมอ แม้จะต้องเผชิญกับความยากลำบาก แต่ดาวิดก็ยังคงช่วยเหลือผู้ที่เดือดร้อนอยู่เสมอ

วันหนึ่ง ใกล้จะถึงเทศกาลเฉลิมฉลอง ดาวิดอยากฉลองร่วมกับเพื่อน ๆ แต่พวกเขามีอาหารเหลืออยู่ไม่มากนัก เขาจึงส่งคนไปขออาหารจากนาบาล เจ้าของฝูงแกะที่อยู่ในบริเวณนั้น

เพื่อนของดาวิดเข้าไปหาคนเลี้ยงแกะและพูดว่า “สวัสดี เราเป็นคนของดาวิด พวกเราพักอยู่แถวนี้มาสักระยะหนึ่งแล้ว”

คนเลี้ยงแกะตอบว่า “เรารู้จักพวกท่านดี”

เพื่อนของดาวิดจึงพูดต่อว่า “ท่านก็รู้ว่าวันนี้เป็นวันฉลองแห่งชาติ”

คนเลี้ยงแกะจึงพูดว่า “ใช่ พวกเรากำลังจะกลับบ้านกัน”

เพื่อนของดาวิดจึงพูดว่า “ที่ผ่านมาพวกเราใจดีกับท่านตลอด ท่านพอจะเห็นใจพวกเราบ้างได้ไหม วันฉลองนี้พวกเราไม่มีอะไรเลย หากได้อาหารบ้างพวกเราก็ยินดีแล้ว"

คนเลี้ยงแกะตอบว่า “แกะเหล่านี้เป็นของนาบาล นายจ้างของเรา จะไปถามเขาให้”

หลังจากคนเลี้ยงแกะหายไปได้ครู่หนึ่ง นาบาลก็เดินกลับมาพร้อมกับเขาด้วยท่าทีโมโหจัด "ทำไมข้าต้องเอาอาหารให้เจ้าด้วย" นาบาลตะคอกอย่างเดือดดาล "ข้าจะเลี้ยงดูเฉพาะคนงานของข้าเท่านั้น ไม่ใช่พวกเจ้า ตอนนี้กษัตริย์ซาอูลก็กำลังไล่ล่าตัวเจ้าอยู่ พวกบริวารของเจ้าก็ไม่ต่างอะไรกับพวกโจรนอกกฎหมาย พวกเจ้าไม่ควรจะมาอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำ ไปหาอาหารกินกันเองสิ"

นาบาลเคยทำตัวก้าวร้าวใส่ดาวิด ส่วนเหล่าคนเลี้ยงแกะต่างรู้ดีว่าดาวิดเป็นคนโอบอ้อมอารีและชอบช่วยเหลือผู้อื่น บรรดาเพื่อนๆ ของดาวิดก็รับรู้ว่าเขาถูกกษัตริย์ซาอูลรังแกอย่างไม่เป็นธรรมมากเพียงใด ดังนั้น พวกเขาจึงไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยเมื่อดาวิดบอกให้เตรียมตัวทำศึกกับนาบาล

ชายสี่ร้อยคนกำลังเดินทางมาเพื่อสู้รบกับนาบาล เหล่าคนเลี้ยงแกะต่างหวาดกลัวและไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร หนึ่งในนั้นจึงรีบไปบอกอาบีกายิล ภรรยาของนาบาล

“คนพวกนี้เป็นคนดีนะ พวกเขาช่วยคุ้มครองเรากับพวกแกะ แล้วตอนนี้พวกเขาก็กำลังโกรธแค้นพร้อมที่จะสู้ด้วย เราจะทำยังไงกันดีล่ะ" คนเลี้ยงแกะคนหนึ่งเอ่ยถาม

อาบีกายิลอาจจะตกใจกลัวอยู่ชั่วครู่หนึ่ง แต่เธอกลับรวบรวมความกล้าหาญขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว เธอยิ้มพร้อมกับกล่าวว่า 'วันนี้เป็นวันเฉลิมฉลอง ขนมปังสองร้อยก้อน เนื้อแกะที่ทำเสร็จแล้วห้าตัว ข้าวคั่วห้าถัง องุ่นแห้งหนึ่งร้อยพวง และมะเดื่อเทศแห้งอัดสองร้อยก้อน เราจะยกทั้งหมดนี้ให้ดาวิดและคนของเขา พวกท่านนำอาหารเหล่านี้ไปให้เขาก่อนเถิด แล้วฉันจะตามไป ฉันต้องไปขอโทษว่าที่กษัตริย์ด้วยตัวเอง'"

คนเลี้ยงแกะเตือนว่า “แต่ท่านอาจตกอยู่ในอันตรายได้นะ”

อาบีกายิลตอบอย่างกล้าหาญว่า “เราต้องเชื่อมั่นในพระเจ้า รีบไปกันเถอะ”

เมื่ออาบีกายิลพบดาวิด เธอรีบลงไปพบเขาและพูดด้วยความจริงใจว่า “ข้าแต่เจ้านาย ดิฉันขออภัยในสิ่งที่เกิดขึ้นด้วย ดิฉันไม่ทราบว่าคนของท่านมาขอความช่วยเหลือ หากดิฉันรู้ ดิฉันคงไม่ปล่อยให้เรื่องเป็นเช่นนี้ ขอท่านโปรดให้อภัยด้วยเถิด พระเจ้าทรงมีแผนการที่ดีสำหรับท่าน ขอให้ท่านทำสิ่งที่ถูกต้องและอย่าปล่อยให้ความโกรธนำไปสู่การแก้แค้นส่วนตัวเลย พระเจ้าจะทรงดูแลและปกป้องท่าน โปรดรับอาหารเหล่านี้ไว้เถิด ขอให้วันนี้เป็นวันแห่งความสุข ไม่ใช่วันที่เต็มไปด้วยความโกรธและความรุนแรง”

ดาวิดรับฟังคำพูดของอาบีกายิลและตระหนักว่าเธอพูดถูก เขาจึงขอบคุณพระเจ้าที่ส่งเธอมาเตือนสติ และยอมยกโทษให้ เขาตัดสินใจยกเลิกการโจมตีนาบาล

อาบีกายิลยอมเสี่ยงที่จะทำให้ดาวิดทรงกริ้ว แต่นับเป็นความกล้าหาญอย่างยิ่งที่เธอกล้าเอ่ยคำขอโทษ เธอเดินทางมาพร้อมกับอาหารเพื่อร่วมงานเฉลิมฉลอง เพราะมันคงยากที่จะเฉลิมฉลองท่ามกลางความโกรธเคือง และในวันฉลองนี้เอง ดาวิดได้ทรงเรียนรู้ถึงคุณค่าของความเมตตาและการให้อภัย ความกล้าหาญของอาบีกายิลเปรียบเสมือนด่านกั้นระหว่างสงครามกับความเมตตากรุณา ซึ่งหากแผนการของเธอล้มเหลว ครอบครัวของเธอคงต้องเผชิญกับวันที่เลวร้ายที่สุด แต่ด้วยความกล้าหาญของเธอ จึงช่วยชีวิตผู้คนไว้ได้มากมาย และนั่นคือสิ่งที่ควรร่วมยินดีอย่างแท้จริง

บทเรียนจากวีรสตรี

อาบีกายิลกล้าเข้าไปพบดาวิดเพื่อขอโทษ แม้เธอไม่ได้เป็นคนก่อเรื่องขึ้นก็ตาม ความกล้าหาญและสติปัญญาของเธอช่วยปกป้องครอบครัว

1. ทำไมดาวิดจึงโกรธนาบาล

2. อะไรทำให้อาบีกายิลเป็นวีรสตรีผู้กล้าหาญ

3. ถ้าคุณรู้ว่าต้องทำสิ่งที่ถูกต้อง แต่คุณรู้สึกกลัว คุณจะทำอย่างไร

ข้อคิดสะกิดใจ

เมื่อใดก็ตามที่คุณรู้สึกกลัว จงระลึกถึงความกล้าหาญของอาบีกายิล ที่ช่วยปกป้องครอบครัวของเธอ และยับยั้งดาวิดไม่ให้กระทำความผิด