foto1
foto1
foto1
foto1
foto1

God is Love...

Catechetical Center of Bangkok

24.    ทำอย่างไรจึงจะรักษาความสดชื่นไว้ได้
    การภาวนาเป็นความสัมพันธ์ระยะยาว ไม่ใช่ความสัมพันธ์ชั่วครู่ชั่วยาม ดังนั้น จึงมีบางครั้งที่คุณบ่นกับตนเองว่า “นี่เป็นความคิดของใครกันนะ” คงมีไม่กี่วันที่เราตื่นขึ้นมาพร้อมกับคิดว่า “โอ เช้าวันนี้ช่างสวยงามจริง ๆ ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะภาวนา”

    เส้นทางส่วนใหญ่บนถนนสู่สวรรค์ต้องเดินทางด้วยความเร็ว 30 ไมล์ต่อชั่วโมง บางครั้ง เรามาถึงทางด่วน และเราก็เหยียบคันเร่งเต็มที่ แต่บ่อยครั้งมากกว่าที่เราต้องผ่านช่วงชีวิตที่เหมือนย่านการจราจรติดขัด และถนนกำลังก่อสร้าง และขณะที่เราผ่านสิ่งเหล่านี้ เรายังต้องพยายามทำตัวให้สดชื่นพอสมควร
    บางครั้ง เราจำเป็นต้องตรวจสอบว่าจิตวิญญาณของเราอยู่ในสภาพใด และถามตนเองด้วยคำถามต่อไปนี้
•    คำว่า “การภาวนา” ทำให้คุณรู้สึกอบอุ่น หรือเย็นเยือกในปัจจุบัน
•    ถ้าให้คะแนนตั้งแต่ 1 ถึง 10 คุณคิดว่าคุณประสบความสำเร็จมากน้อยเพียงไรในการติดต่อกับพระเจ้าผ่านทางการภาวนา
•    อะไรคือหัวใจของชีวิตภาวนาของคุณในเวลานี้
•    ในเวลานี้ คุณรู้สึกว่าชีวิตภายใน และชีวิตภายนอกของคุณมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันหรือไม่
•    การภาวนาของคุณในปัจจุบันอยู่ในระดับใด หรือเป็นการภาวนาประเภทใด (ดูบทที่ 5)
1.    อยู่กันไป (แต่ระลึกเสมอว่าพระเจ้าประทับอยู่กับเรา)
2.    พูดคุย (ติดต่ออย่างรวดเร็ว “บทภาวนาที่เข้าถึงได้ทันที”)
3.    ปรึกษาหารือ (จัดสรรเวลาเพื่อสวดภาวนา)
4.    ความสนิทสนม (ไม่ต้องใช้คำพูด)
•    ถ้าคุณคิดว่าตัวคุณเป็น “สัตว์โลกที่ต้องภาวนา” (ซึ่งเราเป็นกันทุกคน) คุณจะเป็นสัตว์โลกชนิดใด และทำไม คุณจะเป็นสุนัขพันธุ์ผสมสีขาวดำตัวเล็กที่เป็นมิตร แต่ขาดความอบอุ่น หรือจะเป็น
หมีสีน้ำตาลที่เดินงุ่มง่ามในป่า หรือจะเป็นลูกแมวที่นอนขดตัว
บนตักของนาย แต่บางครั้งก็ขึ้นไปติดอยู่บนต้นไม้!
    คำตอบสำหรับคำถามเหล่านี้อาจทำให้คุณมีกำลังใจ หรือหมดกำลังใจก็ได้ คำตอบนี้ไม่ควรทำให้รู้สึกเครียด แต่ให้ตระหนักว่าการดำเนินชีวิตอย่างคริสตชนประกอบด้วยประสบการณ์ และอารมณ์ต่าง ๆ ทั้งหมดที่เราพบในความสัมพันธ์ที่สำคัญในชีวิตของเรา เรามีหน้าที่ต้องบำรุงรักษาการภาวนา และชีวิตความเชื่อของเราให้สดชื่นมากที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ โดยไม่คาดหมายว่าเราจะต้องมีชีวิตจิตที่สุขสมบูรณ์ตลอดเวลา

คำถาม
    คุณพร้อมจะยอมรับชีวิตจิตที่เหมือนกับการวิ่งมาราธอน แทนที่จะเป็นการวิ่งเร็วช่วงสั้น ๆ หรือไม่ และคุณพร้อมจะทำให้ความตั้งใจจะทำงานนี้เป็นความยินดี และการดิ้นรนในชีวิตของคุณหรือไม่

ลองทำดู
•    ใช้รายการตรวจสอบ (ข้างต้นนี้) บ่อย ๆ เพื่อตรวจสอบความก้าวหน้าของคุณ โดยเฉพาะให้ตรวจสอบกิจวัตรการภาวนาของคุณ ว่าคุณเริ่มใช้ทางลัดและใช้บทภาวนาที่สั้นที่สุดหรือเปล่า เพียงคุณรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้คุณ
ลุกขึ้นมาปัดฝุ่น และทำให้การภาวนาของคุณสดใหม่
•    ศูนย์รวมความสนใจของคุณควรอยู่ที่พระเจ้า มิใช่อยู่ที่การภาวนา นี่เป็นจุดสำคัญมาก การภาวนานั้นเองอาจกลายเป็นรูปปฏิมาประเภทหนึ่งที่ทำให้เราติดอยู่กับการเพ่งพิศสะดือฝ่ายจิตของเรา แทนที่จะเพ่งพิศพระเจ้า ลูกศรของการภาวนาจึงกลายเป็น
บูเมอแรงที่ย้อนกลับมาสู่ความหมกมุ่นอยู่กับตนเอง คุณควรลองภาวนาตามบทสดุดี 42 ว่า “ข้าแต่พระเจ้า กวางโหยหาธารน้ำไหลเช่นไร วิญญาณข้าพเจ้าก็โหยหาพระองค์เช่นนั้น วิญญาณข้าพเจ้ากระหายหาพระเจ้า พระเจ้าผู้ทรงชีวิต”
    โหยหาพระเจ้า กระหายหาพระองค์
•    กลับมาอ่านบางบทในหนังสือเล่มนี้เป็นครั้งคราว และดูว่ามีการภาวนารูปแบบอื่นที่ดึงดูดใจคุณหรือไม่ แม้ว่าการภาวนารูปแบบนั้นอาจไม่น่าสนใจสำหรับคุณก่อนหน้านี้ แต่เวลานี้ อาจเหมาะสมสำหรับคุณ เพราะเราทุกคนต่างก็เดินไปข้างหน้า ไม่ว่าในกรณีใด การภาวนาของคุณจะไม่เจริญเติบโต ถ้าคุณไม่ลองออกไปนอกพื้นที่ที่คุณคุ้นเคย
บทเร้าวิงวอนที่ช่วยคุณได้
    (สวดบทเร้าวิงวอนนี้ร่วมกับผู้อื่น หรือสวดตามลำพัง สวดในทุกสถานการณ์ สวดอย่างอาจหาญ หรือสวดเงียบ ๆ คุณอาจสวดด้วยความยินดี หรือสวดเมื่อประสบปัญหา แต่ขอให้สวดอย่างซื่อสัตย์ และบ่อย ๆ)
    พระเจ้าทรงความดี     ทุกเวลา
    ทุกเวลา     พระเจ้าทรงความดี

บทภาวนา โดย Sir Francis Drake
    ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อพระองค์ทรงมอบหมายให้ข้าพเจ้าทั้งหลาย ผู้รับใช้ของพระองค์กระทำการยิ่งใหญ่ใด ๆ โปรดให้ข้าพเจ้าตระหนักรู้ว่า มิใช่เพียงแค่เริ่มต้นเท่านั้น แต่เป็นการกระทำสิ่งเดิมอย่างต่อเนื่องจนจบ จนสำเร็จเรียบร้อยแล้วต่างหาก ที่เป็นเกียรติมงคลอันแท้จริงของพระองค์ ข้าพเจ้าทั้งหลายวอนขอ ทั้งนี้อาศัยพระเยซู      คริสตเจ้า พระผู้ไถ่ของเรา     อาแมน